wtorek, 25 września 2012

KRAJOBRAZ POD PATRONATEM

Poniższe zdjęcia miałam dodać do poprzedniego wpisu, ale nawet najpiękniejszy nadmiar zawsze pozostanie nadmiarem. Poza tym chciałam dać tym zdjęciom własne miejsce.

Nie mam problemu z tym, że jakieś miejsce jest bardzo popularne, wręcz oklepane. Staram się zobaczyć je na własny sposób, nie przejmuję się, że główny bohater tego wpisu króluje na pocztówkach.
Najpierw układanka z mniej czytelnych fragmentów, o jakie miejsce chodzi.
A teraz galeria, bo co tu po słowach? Właściwie to i o niej można powiedzieć, że to nadmiar. Chciałam jednak pokazać, jak czasami troszkę inny kadr, inna barwa ramki, zmiana światła zmienia  wymowę obrazu. Niestety nie umiem umieścić małych zdjęć koło siebie w jednej linii, dałam więc duże w jednej kolumnie, bo nie chciałam z nich robić kolaży.

Zapraszam na spacer w okolice Capella di Vitaleta. 
Będzie dłuuuuugi:




 



































 

61 komentarzy:

  1. Brak słów... Zachwycające....

    OdpowiedzUsuń
  2. Wspaniale widoki. W fotografii kolorowej decydujące znaczenie ma: kolor, kształt i światło. W fotografi czarno-białej: kształt, cień i światło. Na Twoich fotografiach również to widać. :-) piękne zdjecia. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Żeby tylko to decydowało, to by się szybko robiło dobre zdjęcia, ale tych składników jest tak mnóstwo, chociażby miejsce - istny samograj :)

      Usuń
  3. Widzę,że fruwasz ze swoim nowym aparatem. Piękne nastrojowe zdjęcia o zachwycającej fakturze...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie! Faktury, struktury, niemal czułam, że mnie przenikają.

      Usuń
  4. Och Małgosia. Rozmarzyłam się znowu.Wiesz ,że właśnie tam zakiełkowała mi w głowie myśl ,żeby zostać na zawsze. Powinnam odwiedzić znowu dolinę rzeki Orcia.Nie wiem czy widziałam gdzieś piękniejsze zdjęcia tych okolic.Jesteś numer jeden. Całusy wielkie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Być może będziesz miała ku temu podwójną okazję, ale na razie ciii..

      Usuń
    2. A jednak ? Huraaa ale ciiiiii

      Usuń
  5. Widok na zdjęciach jest zachwycający:) Pięknie po prostu, aż słów brak..
    pozdrawiam ciepło Aga

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gdybym ich na własne oczy nie widziała, nie wierzyłabym że te widoki są realne :) Pozdrawiam także cieplutko :)

      Usuń
  6. Może i miejsce jest oklepane na widokówkach, ale czy tam się spotyka dużo turystów? Nie, na szczęście nie . To miejsce właśnie jest doskonałe na samotny spacer w zjawiskowym krajobrazie. Tam słychać ptaki, tam uciekają spod nóg bażanty, przestrzeń i ta... kapliczka...
    Mnie się najbardziej podobają fotografie w serii nr 10 ( samotne drzewko), 13, 14. Pozdrawiam,
    Małgorzata Kistryn

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie! Zawsze mam z lekka dziką satysfakcję, gdy tam krążę i widzę z daleka ludzi zatrzymujących się z aparatami na poboczu szosy.
      Wtedy też nikogo, oprócz nas tam nie było.
      Ciekawe, do kogo należy teren?

      Usuń
  7. Zawód reporter! Piękne zdjęcia. buziaki

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Eeee, chyba nie reporter, bo nie musiałam polować na ujęcia, one wolno snuły się wokół mnie :)

      Usuń
  8. Ale uczta! Te łagodności i światło... Siedzę i się uśmiecham... Annamaria

    OdpowiedzUsuń
  9. No i jak tu nie kochać Toskanii?
    Kinga

    OdpowiedzUsuń
  10. Zdjęcia przepiękne, zachwycające! Widoki po prostu zapierają dech. Toskania jest niesamowicie piękna. Małgosiu, cudownie ją widzieć Twoimi oczyma.
    Jestem zachwycona!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Majanko, oddech to jedno ze słów, które wypełniają moje myśli, gdy tam jestem. Powtarzam sobie: nie zapomnij oddychać, nie zapomnij oddychać, nie ...

      Usuń
  11. Szkoda, że się nie da zapiszczeć w komentarzu. Pozdrawiam E.T.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zrobiłam to w Twoim imieniu na miejscu :)

      Usuń
  12. Zachwycające !!! Dech zapiera !!!!!

    OdpowiedzUsuń
  13. Przepiękne światło - to prawdziwe szczęście dla fotografa! Zdjęcia - czysta poezja!

    PS
    Wróciłam właśnie z urlopu w Italii i szlocham rozpaczliwie z żalu...

    pozdrawiam serdecznie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, Małgosiu, światło właściwie decyduje za mnie, kwestia tylko szczęścia, że się akurat o tej porze tam znalazłam, czego w ogóle nie planowałam.
      Gdy przeczytałam Twoje słowa o żalu, pomyślałam, że chyba podobnie reagowałabym, gdybym musiała opuścić to miejsce.
      Pozdrawiam i życzę, by Twoje działania ukoiły tęsknotę.

      Usuń
  14. Małgosiu te zdjęcia są cudowne.
    Pozdrawiam Ania K.

    OdpowiedzUsuń

  15. Cudowne,wspaniale,genialne.Jeszcze nigdy takich pieknych nie widzialam.Piekniejsze od natury.A warsztatu rysunkow to sam Leonardo da Vinci takiego dobrego niemial.Znac reke mistrza,brawo,brawo,brawo.Dziekuje I gratuluje.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I znowu dziękuję nie wiedząc, komu :)

      Usuń
  16. Odbyłam te podróż z palcem na klawiszu.
    Co jest granicą piękna? Kształt? Kolor? Jeszcze czuję, jeszcze słyszę.. obudziłaś coś, co było głęboko. Wydawało mi się, że zapomniałam...

    OdpowiedzUsuń
  17. Chyba właśnie to jest zaletą piękna, że porusza czułe struny i to chyba te najszlachetniejsze :)

    OdpowiedzUsuń
  18. wcale sie nie dziwie, że te piękne miejsca są wykupowane prze różne nacje, ja tez bym kupiła, ale...
    pozdrawiam i dziekuję to była wspaniała wycieczka
    j

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ciekawe, że tak wielu nacjom odpowiada to miejsce, nieprawdaż? Pozdrawiam dzisiaj deszczowo :)

      Usuń
  19. Nie mam słów (zachwytu)! Ja tez wybrałam sie tym razem na wycieczke do Capella di Vitaleta - z Pienzy (właściwie spod Pienzy), ale spadła taka ulewa, że nie było szans (zdaje sie, że Ty tę ulewe przeczekałas w jakims miłym sklepie w Pienzy, ja w Pieve), potem próbowałam jeszcze dwa razy i za każdym razem zaczynało lać! Nawet dopatrywałam sie w tym jakichs znaków, że musze wrócić, ale inne zanki, niestety, wskazują,że niekoniecznie będzie to możliwe. Ale mam Twój reportaz i kilkanascie własnych zdjęć pt. zbiorowym tytułem "Capella di Vitaleta w strugach deszczu" (może wymyslę bardziej poetycki, z czasem).

    Serdeczności!

    iwona

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A nie, z deszczem to było w Montalcino, ale wtedy nie wybierałam się dalej. Mam nadzieję, że znaki znakami, a Ty jednak wrócisz do Vitaleta, najlepiej w odrealnionym świetle zachodzącego słońca. Zresztą ona jest tak fotogeniczna,że żadna pogoda jej nie zaszkodzi, a raczej zdjęciom :)

      Usuń
  20. ZDJĘCIA BAJECZNE, NIEREALNE,MOMENTAMI NAWET "KICZOWATE"
    NIEKTÓRE WYGLĄDAJĄ JAK OBRAZY IMPRESJONISTYCZNE
    BARDZO MI SIĘ PODOBAJĄ.
    TERESA

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gdybym sama ich nie zrobiła, to bym myślała, że nieźle ktoś je podrasował, a nawet przerysował. Dziękuję :)

      Usuń
    2. Tak sobie pomyślałam, że się niezręcznie wyraziłam. Bo zdjęcia poddaję obróbce, ale technicznej. Bywa więc, że obrócę trochę, bo mi piony poszły, wykadruję, bo coś tam weszło niezauważenie w ramy. Muszę czasami rozjaśnić, albo przyciemnić, zwłaszcza, że ciągle uczę się nowego aparatu, no i na razie nie posługuję się filtrami. Staram się jednak, by nie zmieniać rzeczywistości. Chyba, że świadomie jest mi taki efekt potrzebny, ale nie w tym przypadku :)

      Usuń
  21. Małgosiu, zapomniałam oddychać:)...dziękuję.
    Eugenia

    OdpowiedzUsuń
  22. Zapomniałam dopisać, że widziałam ten pejzaż w maju. Wprawił mnie na długo w zachwyt, ciągle go mam pod powiekami, choć już minęło 1,5 roku od tego czasu.
    Idę jeszcze szukać, gdzie masz zdjęcia doliny Val d'Orcia:)
    Pozdrawiam
    Eugenia

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba na początku nie mam dobrze opisanych kategorii, ale coś tam się znajdzie :)

      Usuń
  23. zaręczyłam się w tym roku w sierpniu na schodach tej Kapliczki ;D przepiękne miejsce. A tej drogi dojazdowej szukaliśmy przez 1,5 godziny !!! było warto !!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj! To pogratulować! Po pierwsze zaręczyn. Po drugie wytrwałości. Zapowiada się cierpliwe małżeństwo, no i piękne, bo zaczęliście genialnie :) Wszystkiego najlepszego :) Ślub też w Toskanii?

      Usuń
    2. oj niestety nie damy rady ślubować w Toskanii. Byliśmy tam w tym roku i w ubiegłym. Mieszkaliśmy w Croce koło Lucignano i to były nasze najdroższe wakacje ale we Włoszech pieniędzy się nie liczy i nie żałuje :)))

      Niestety na ślub zaprosimy najbliższych więc ok. 25 osób i tego już nie damy rady zorganizować za granicą. Ale do Toskanii zapewne wrócimy jeszcze kiedyś na wiosnę bo za każdym razem staramy się jechać w innym terminie ze względu na robienie zdjęć przy okazji :)

      Usuń
    3. Dobre podejście do wakacji i Italii :) Życzę więc dobrych przygotować do ślubu :) I powrotów do Toskanii!

      Usuń
  24. To, ze swietnie rysujesz i olowki nie sa Ci obce, to juz wiem. Kobieto Kochana, zdjecia fantastyczne, ile Ty jeszcze masz w sobie tych talentow, coooo????
    Troszke zazdraszczam(ale, nie zlosliwie) Piekna te toskanskie widoki, dziekuje, ze je udostepniasz nam wszystkim podgladajacym Twoj blog:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Eee, takie widoki to samograje, wystarczy ustawić się z aparatem i zachodzie słońca i łapać je w obiektyw :)

      Usuń
  25. Ale cudeńka!!! I znów moja miłość do klimatów toskańskich wlała we wszystkie członki ciepełko i malutką myśl, że kiedyś sama zrobię sobie takie zdjęcia i pozwolę podreptać sobie pomiędzy odpoczywającymi polami.
    Proszę o jeszcze jakiś spacerek.... Julita

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Marzenie to początek do jego spełnienia :)

      Usuń
  26. Cudowny spacer. Ten blog to dla mnie najjaśniejsze miejsce w necie. Dziękuję i pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  27. To jest raj dla duszy,podziwiam kazdy wpis a zdjecia wrecz pochlaniam bo ....jestes moimi oczami.Przyblizasz mi kraj o ktorym zawsze marzylam,a miejsca ,ktore odwiedzasz sa dla mnie jakby bardzo bliskie, choc dalekie.Pozdrawiam irena z Poznania

    OdpowiedzUsuń
  28. Aż trudno o pokorę wobec takich słów. Dziękuję :)

    OdpowiedzUsuń
  29. witam, piekne zdjęcia i miejsce, za kilka dni też tam będę :)
    a jeśli można o podpowiedź jak znależć to wspaniałe miejsce to byłabym wdzięczna niezmiernie:)
    Pozdrawiam, zakochana w blogu i Toscanii

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam, na forum jest wklejony link z google oraz rozrysowana mapka.

      Usuń
  30. witam, dziękuję za odpowiedż , właśnie przed chwilą znalazłam tą informacje na forum, dziękuję

    OdpowiedzUsuń
  31. Ktoś mnie niedawno zapytał: dlaczego jeżdżę tylko do Toskanii? Nieprawda, że "tylko" (pytała bardzo bywała i światowa pani), ale rzeczywiście wracam. I nie interesuje mnie Tajlandia, Wietnam, Holandia, Bali, sama nie wiem co. Dlaczego? To stan zakochania. Moja dusza dobrze tam się czuje. Jestem u siebie. Wyobrażam sobie, że Toskanią Bóg dał ludziom przedsmak nieba - chciałabym, aby było niebiańską Toskanią, chciałabym tam kiedyś trafić i tak się roztapiać w zachwycie i błogości. Kiedy wróciłam z pierwszych wakacji, ten stan i jasna, łagodna światłość wracały co noc, we śnie. Trwało to z tydzień, nigdy jeszcze tak nie miałam. I zdawało mi się, że nie bez powodu, i że moja Mama już tam jest.
    Pozdrawiam, Aldona

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No, właśnie! Ja w ogóle nie odczuwam potrzeby wyjazdów poza Toskanię. A już nie ma co myśleć o innych krajach :)

      Usuń