TOSKAŃSKIE ZAPISKI SPEŁNIONYCH MARZEŃ

Problem jest liczny i poważny. 

Otóż mgły i nadzwyczajnie ciepła temperatura powietrza ujawniły nieproszonych mieszkańców wspaniałej cytryny. Podejrzewam, że jest to jakiś gatunek wełnowców, choć trochę inaczej wygląda niż te, na które trafiłam w necie.

Ja sobie spokojnie patrzyłam z zadowoleniem na cytrusy pod folią i myślałam, że Krzysztof sprawuje nad nimi kontrolę. Ostatnio poszłam podnieść folię po nocy i pomyślała, że zagadam do cytrynki, podziękuję za piękne dojrzewanie. Ze zgrozą zobaczyłam wielkie naloty grzyba i białe paskudztwo kryjące w sobie pomarańczowe robaczki. Następny mój błąd, że zawierzyłam Krzysztofowi poradę u dziadka cytrynowego, powinnam była być osobiście. Choć może dziadek spostrzegł wełnowce, bo poradził mycie w wodzie z płynem do naczyń, a i z takimi poradami spotkałam się na forach ogrodniczych. Tam jeszcze polecano dodać denaturat. Dzisiaj dokonałam pierwszego przemycia, ale zdaję sobie sprawę, że długa walka przede mną. A jest o co - cytryna mimo niechcianych lokatorów nie dość że dojrzewa, to zaczęła kwitnąć.

Grzyb to następny problem, bo temperatury powyżej 20 stopni (!) oraz listopadowy poziom wilgotności to zgroza dla wszystkich szkółkarzy. Nawet psie odchody pleśnieją. A psy i tak nic sobie z tego nie robią. Druso tylko udaje, że pilnuje cytrusów, 

Krzysztof udaje, że dba o nie chowając się za aparatem (ponoć pańskie oko... itd.),

a Boguś nic nie udaje.

A ja biedna ruda myszka znowu podjęłam batalię o uratowanie roślin. 

Nad korowódkami dwa lata temu odniosłam zwycięstwo, pinie pięknie rosną. Z cytryną nie może być inaczej. Mam nadzieję, że nie poniosę żadnej szkody tak jak wtedy, gdy mi poparzyło całą twarz i szyję. Może zarodki pleśni i inne robale nie są takie groźne dla człowieka? Jak by co, to poproszę o dodatek za trudne warunki pracy :)